ထားဝယ်နှင့် ပင်လယ်ကြီးသည် ခွဲ၍မရ။ ထားဝယ်သူ/သားတို့၏ လူမှုစီးပွား ယဉ်ကျေးမှု အခြေအနေတို့သည် ပင်လယ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ဤကဗျာကလေး၏ ဖြစ်တည်မှုမှာလည်း ပင်လယ်ကြီးနှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။

ပင်လယ်ပြင်ကြီးအကြောင်း၊ ငါးဖမ်းလုပ်သား မိသားစုများအကြောင်း လေ့လာရန် ထွက်ခဲ့ဖူးသော ခရီးများ၊ စပ်စုမိသော၊ မြင်မိကြားသိရသော ဇာတ်လမ်းများထဲက တခုကို ပြန်ခံစား၍ ရေးဖွဲ့ရာက ဤကဗျာကလေး မွေးဖွားလာ၏။

လန်မြား

မိုးရိ မည်းမည်း ၊ပန်လယ်ဗ္လန်

မိစု စိပူပန်။

သူလန်နောန်မဲ ငါးထွမ့်ဆွဲ

လှေဂန်းဟှားနာ့ သူ့ယောန့်တည်း။

လှေဟှ ကြမ်းလာ မိုးဟှဝါ

သူ့လူနောန်မဲ ပ္လန်မလာ

လတ်ဆစ်ဖ္လန့်ဗီး မိုးကြိုးပစ်

မိစု အိုင်းအိုင်းရှစ်။

ဥရှင်ဂီး နာ့ မယ်းရှင်မ

မိစုရှိခိုးခ္လ။

ငိုဟှိကောန်းဒူး ခေါ်သံကြား

နောန်မဲ တံငါပေါ်လာမား

မိစုမျစ်နှာ ဝမ်းဒတ်ဟှား

ပိုက်မာမိလာ ငါးများများ။

—-

လင်မယား။ မယားနှင့်လင်၏ သံယောဇဉ်ကို အဖြစ်အပျက်ကလေးနှင့်တွဲ၍ ဖော်ပြလိုရင်းပင်။ ကိုတံငါ၏ ဇနီးက မိစုဟု အမည်တွင်။ ထိုအမည်ကား ထားဝယ် အမျိုးသမီးများစွာ၏ အမည်ပင်။

အထူးသဖြင့် ငယ်ရွယ်သော ကလေးမများကို ခေါ်ဝေါ်သော အမည်ဖြစ်ပြီး ကလေးမဟုတ်သော အမျိုးသမီးများကိုလည်း ဒေါ်မိစု၊ မမိစုဟု၍လည်း ငယ်နာမည်၊ အိမ်ခေါ်၊ အရပ်ခေါ်နာမည်ကို စွဲ၍လည်း ခေါ်တတ်ကြသည်။

ကဗျာကားဤသို့။ မိုးရိပ်မိုးသားများ ထူထူထဲထဲနှင့် မှိုင်းမှောင်နေသော ပင်လယ်။ သည်လို ရာသီဥတု အခြေအနေမျိုးကို မိစု စိတ်ပူပင်၏။

သူ၏ အမျိုးသား ကိုနောင်မဲကား တံငါလှေကလေးနှင့် ငါးဖမ်းရန် တယောက်တည်း ပင်လယ်ထွက်သွားခဲ့သည် မဟုတ်လော။ လေကြမ်းတိုက်လာပြီး မိုးကသည်းတော့၏။

ကိုနောင်မဲကား ပေါ်မလာသေး။ လျှပ်စီးများလက်၊ မိုးများခြိမ်းကာ မိုးကြိုးပစ်သံတညံညံဖြင့် ရာသီဥတုက ခက်ထန်သလို မိစု မှာလည်း ယောက်ျားဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရခြင်း၊ လျှပ်စစ်မိုးကြိုးတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဝမ်းပန်းတနည်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးမိသည်။

သူ၏ လင်တော်မောင် ဘေးဘယာဝေးကွာစေဖို့ ပင်လယ်တရိုး ပိုင်ကာစိုးသော ဦးရှင်ကြီးနတ်နှင့် မယ်းရှင်မနတ်တို့ကိုလည်းရှစ်ခိုးဦးချ တောင့်တခယ၏။

အငိုမတိတ်မီပင် နောင်မဲ၏ ခေါ်သံကို မိစု ကြားလိုက်ရရာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားရ စိတ်ထဲက အလုံးကြီးကျသွားရ၏။ သူမ၏ မျက်နှာကား ဝင်းလက်လာပေ၏။ ပိုက်တွင်မိလာသော ငါးကလည်း အတော်များသည်ကိုး။