ထားဝယ်သား စာရေးဆရာငြိမ်းအေးအိမ် ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့ နေ့လယ်ပိုင်း ရန်ကုန်မြို့မှာ ကွယ်လွန်ပါတယ်။

ကွယ်လွန်ချိန်မှာ အသက် ၆၉ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ကင်ဆာရောဂါနဲ့ ကွယ်လွန်သွားတယ်လို့ သိရပါတယ်။

ဆရာ ငြိမ်းအေးအိမ်ဟာ ပို့စ်မော်ဒန်တစ်ခေတ်ဆန်းစေခဲ့တဲ့ သရဖူမဂ္ဂဇင်းကို ထူထောင်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။

ဆရာကိုယ်တိုင်လည်း ပို့စ်မော်ဒန်ဝတ္ထုတွေရေးခဲ့သလို လုံးချင်းစာအုပ်တွေလည်း ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ ဆရာ့ရဲ့ စာအုပ်တွေထဲက မှတ်မိသလောက်ပြောရရင် သိမ်းထုပ်ထားတဲ့လွင်ပြင်၊ ညှို့ငင်တောင်၊ သေခြင်းရဲ့ရနံ့တို့ပါ။

ဆရာ့ရဲ့ နောက်ဆုံးထုတ်လုံးချင်းက၂၀၂၃ နိုဝင်ဘာလမှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ Echo ပါ။

ကျွန်တော်တို့ ထားဝယ်ဒေသအတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့စာအုပ်တစ်အုပ်က တော့ Dawei Watch က စီစဉ်ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ “မြစ်ဖျားရေကို လှမ်းမျှော်ခြင်း” ပါ။ ဆရာက “မြစ်ဖျားရေကိုလှမ်းမျှော်ခြင်း” ကိုရေးပြီး ဦးဉာဏဝရက “ထားဝယ်လူမျိုးစကားနဲ့စာပေ” ကို ရေးပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ထဲက ဆရာ ငြိမ်းအေးအိမ်ရဲ့ “ထားဝယ်စကားပြောသူတွေဟာ ပျူလူမျိုးတွေများ ဖြစ်နေလေရော့သလား” ဆောင်းပါးဟာ ထားဝယ်အတွက် ဖြန့်ထွက်အတွေးတွေ ပေးခဲ့တဲ့ ဆောင်းပါးပါ။

ဆရာ ငြိမ်းအေးအိမ်ဟာ ၂၀၂၀ ခုနှစ်လောက်မှာ ထားဝယ်ဒေသဘက်ခရီးထွက်ပြီး ထုတ်ဝေဖို့ ရည်စူးထားတဲ့ “တနင်္သာရီအစိမ်း” အတွက် ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွေလည်းရိုက်ခဲ့သလို ထားဝယ်ဒေသခံစာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာတွေအကြောင်းလည်း မှတ်တမ်းပြုနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါတွေဟာ ဆရာ့အတွက် အိပ်မက်တွေလည်း ဖြစ်ပုံရပါတယ်။

၂၀၂၁ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း မှာတော့ ထားဝယ်ဒေသတွင်းက အခြေအနေတွေကို မြေပုံနဲ့တကွ ထုံ့ပိုင်းထုံ့ပိုင်း မှတ်တမ်းတင်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။

ခုလို စာပေလောကအတွက်လည်းအရေးပါ၊ တနင်္သာရီဒေသအတွက်လည်း အရေးပါလှတဲ့ စာပေပညာရှင်တစ်ဦး ကြွေလွင့်ခဲ့ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ Tanintharyi Gallery အဖွဲ့သားများက များစွာ နှမြောတသ ကြေကွဲဝမ်းနည်းရပါကြောင်း ဆိုပါရစေ။

ဆရာငြိမ်းအေးအိမ်ရဲ့ ဈာပနကို ဇွန်လ ၂၅ ရက် နံနက် ၁၁ နာရီခွဲအချိန် ရေဝေးသုဿန်မှာ ကျင်းပမယ်လို့ သိရပါတယ်။