တစ်နေ့ မနက်ကစလို့ ထားဝယ်ရဲ့မနက်ခင်းဟာ ဆောင်းရနံ့တွေ ရလာတယ်။

နှင်းမှုန်ခပ်ဝါးဝါးနဲ့ မြင်ကွင်းတွေက ဆောင်းဘက်လုလာသလိုပဲ။ မနက်ခင်းလေပြည်မှာ ဆောင်းရဲ့အေးမြခြင်းကို နည်းနည်းလေး ထိတွေ့ခွင့် ရပြီ။

သီတင်းကျွတ်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိက အတွေးထဲဖျတ်ခနဲရောက်လာသလို ပျောက်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ထားဝယ်သီတင်းကျွတ်ကာလတွေကို လွမ်းသွားတယ်။ သီတင်းကျွတ်အပျော်တွေ ပျောက်ဆုံးခဲ့တာ ၄ နှစ်တောင် ရှိပါရော့လား။

သီတင်းကျွတ်ရောက်တော့မယ်ဆိုတဲ့အသိနဲ့ ပထမဆုံးလွမ်းမိတာက ထားဝယ် ရှမ္မလည်ဆွဲရပ်က မမဘုရားပွဲပဲ။ ခုတောင် မမဘုရားပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီလေ…။ သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၁ ရက်နေ့ဆို မမဘုရားပွဲစပြီ။ သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၁၀ ရက်နေ့ညဆို တစ်ညလုံး ထားဝယ်မြို့တွင်း လှည့်လည်နေကျ။

ယုံကြည်မှုအရ ကန်တော့ပွဲဆက်ပူဇော်ကြသူတွေ၊ ဖျော်ဖြေရေးကားတွေအနား ကခုန်ကြသူတွေနဲ့ ထားဝယ်ညက ပွင့်လင်းရာသီပွဲတော်အစကို ကြိုဆိုခဲ့တာတွေ။ နောက် ရက်များမကြာမီမှာ သီတင်းကျွတ်မီးထွန်းပွဲတော်နဲ့အတူ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့မှာ ထားဝယ်ရိုးရာ သပိတ်မျှောပွဲ။ ထားဝယ်မအိပ်တဲ့ ညရယ်လို့တောင်ဆိုကြလေရဲ့။

ထားဝယ်ကမ်းနားက သဲပုံဆိပ်မှာ သပိတ်ကိုယ်စီနဲ့ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်ကတည်းက စည်ကား၊ ထားဝယ်မြစ်ရိုးတစ်လျှောက် ရပ်ရွာတွေမှာလည်းအသီးသီး သပိတ်မျှောပွဲ ကျင်းပလို့။

လပြည့်နေ့မနက်မှာ ထင်ရှားတဲ့ပွဲတစ်ပွဲက ကဘူဘုရားတောင်ကုန်းပေါ်မှာ ကျင်းပတဲ့ မီးပုံးပျံလွှတ်ပွဲ။ တစ်ချိန်ကဆို ကမျောကင်းတံတားမှာ တိုးမပေါက်။

ခုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်တာအတွင်း သီတင်းကျွတ်ပွဲတော်ကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ ကျင်းပခဲ့တာများပါတယ်။
လမ်းပေါ်မှာလည်း ည ၇ နာရီလောက်ဆို အသွားအလာ မရှိသလောက်။ ဒီနှစ် သီတင်းကျွတ်ပွဲတော်ကော ဘယ်လိုကြုံရဦးမယ်မသိ။

သီတင်းကျွတ်ကာလ ထားဝယ်မုန့်ဈေးကွက်မှာ တွေ့နေကျ က္လယ်မောန်း လို့ခေါ်တဲ့ ကောက်ညှင်းကျည် တောက်တောင် ရှားပါးမုန့်ဖြစ်နေပြီ။ ကုန်ကြမ်းဖြစ်တဲ့ ဝါးထွက်ရာနေရာကလည်း စစ်ဘေးကြောင့်ပြေးရှောင်နေကြရသလိုကောက်ညှင်းကျည်တောက်လုပ်တဲ့ ရပ်ရွာအချို့ကလည်း စစ်ဘေးရှောင်နေကြရတာမို့ ရာသီစာက္လယ်မောန်းလည်း ပွဲတော်တွေနဲ့ ပနံမတင့်ခဲ့တာကြာလှပေါ့။

လွမ်းရပါတယ် … တစ်ချိန်က ထားဝယ်သီတင်းကျွတ်နေ့ရက်များရယ်… ။ ။